Een grote poort voerde er heen. De kloosterkerk echter bevond zich in de Clarastraat ongeveer tegenover de Choorstraat. Het was een groot klooster dat tot op de Papenhulst doorliep met een uitgestrekte tuin langs de Binnendieze. De Clarissen hadden het visrecht op dit water en wij hebben ons wel eens afgevraagd of die nonnetjes er zelf gevist hebben. Ze hadden in elk geval ook een eigen brouwerij en dat was in die tijd, waarin koffie en thee nog onbekend waren niet zo verwonderlijk bier was de algemene volksdrank.

De zusters hadden in de Clarastraat een rosmolen. Dat was een molen die door een paard (ros) in beweging gebracht werd. De Bosschenaren die wat te malen hadden konden die molen huren. De zusters die veel schenkingen kregen hadden een eigen rentmeester die zijn huis ook in de Clarastraat had. Het is dus niet zo verwonderlijk dat de nonnen de Rijke Clarissen genoemd werden en dat de oorspronkelijke naam der straat veranderd werd in Clarastraat. In 1629 toen men na de verovering van Den Bosch geen novicen meer mocht aannemen woonden er nog ongeveer 30 zusters. Op den duur was het klooster gedoemd te verdwijnen dat was het lot van alle vrouwenkloosters in de stad. Later zouden de Theresianen zich op een gedeelte van het terrein vestigen.
En verder staat op de hoek van de Choorstraat nog altijd het Vondelingenhuis. Er schijnt in Den Bosch al vroeg voor die

Later zijn deze huizen met nog een paar andere die aan de kanunniken van de St. Jan toebehoorden successievelijk afgebroken tot in 1908 het klooster met school gebouwd en later uitgebreid werd voor de Zusters van Liefde of zoals het meer officieel en plechtig genoemd werd het zedelijke lichaam 'in omnibus charitas'. Een korenpakhuis bleef staan. Dat werd later de kosterswoning. Ook het daaraan grenzend hoekhuis bleef ongemoeid, afgezien van de veranderingen die het omstreeks 1617 tot bouwloods van de St. Jan maakten, later tot bank van lening en tenslotte in 1856 tot pastorie.

Aan de noordzijde van de straat stond het huis van Erp genoemd naar Johan van Erp die het in de 17de eeuw bewoonde. Na hem heeft het nog andere voorname bewoners gekend. Omstreeks 1902 werd dit fraaie huis jammer genoeg afgebroken. Er kwam een nieuw pand voor in de plaats ten behoeve van een verzekeringsmaatschappij. Nu is er het museum Slager in gevestigd.
Het typische knusse cafeetje van Moeke Simons, waar plaats was voor 2 à 3 personen is niet meer. Zo was er maar één in Den Bosch. In een nabijstaand huis vestigde zich de pottenbakker Joop Beekwilder en I'histoire se rëpëte bij een afbraak in 1952 bleek dat . in oude tijden, ongeveer op deze plaats eveneens een pottenbakkerij gevestigd is geweest. Die was toen ook vanuit de Hinthamerstraat bereikbaar middels het lang verdwenen Potghietersstraatje.