De Muntel - De vestingwet van 1874, die tot gevolg had dat de vestingstad 's-Hertogenbosch ontmanteld moest worden, maakte het mogelijk om buiten de stadsomwalling te gaan bouwen. Dat was erg hard nodig want alles wat enigszins bewoonbaar was binnen de oude muren werd ook zeer intensief bewoond. Er werden woekerhuren gevraagd voor krotwoningen. Sommige delen van de binnenstad waren overbevolkt en met de hygiëne was het slecht gesteld. Rond de eeuwwisseling ging de rijksoverheid zich bemoeien met de bevordering van de volkswoningbouw. Dit leidde tot de Woningwet van 1901. Op basis van deze wet konden stichtingen, vennootschappen en gemeenten een bijdrage vragen van het Rijk in de bouwkosten van arbeiderswoningen. In juli 1904 maakte Ing. Arch. P.Th Stornebrink op eigen initiatief een ‘plan tot uitbreiding der stad ‘s-Hertogenbosch in verband met de verbetering der volkshuisvesting.’ Dit plan was opgedragen aan ‘den Hoog Welgeb. Hoog Edel Achtbaren Heer Jhr. P.J.J.S.M. van der Does de Willebois, burgemeester van 's-Hertogenbosch. Het plan beoogde het ophogen en bebouwen van ‘de Muntel’ en ook het bouwterrein ‘Bossche pad’ was in het plan al ingetekend. In 's-Hertogenbosch kwam de dienst Gemeentewerken pas laat uit de startblokken . Pas in 1917 werd het zg. ‘Muntelplan’ opgesteld. Dit plan omvatte de wijken De Muntel, De Bossche Pad en later werd De Hinthamerpoort toegevoegd. De ontworpen stedenbouwkundige plannen waren dicht bebouwde varianten van de tuinwijkachtige uitbreidingen in andere Nederlandse steden. De groenvoorziening was zeer sober. De bedoeling was om goedkope woningen te bouwen voor arbeidersgezinnen. Tegelijk zou begonnen kunnen worden met sanering van de verkrotte binnenstad. In april van het jaar 1921 waren de opgehoogde Muntel en De Bossche Pad waaraan krachtens een nadien genomen raadsbesluit de ophoging aan de Hinthamerpoort (9ha) was toegevoegd bouwrijp en hadden deze ophogingen het ontstaan van ‘De IJzeren  Vrouw’ tot gevolg. Nu kon er eindelijk gebouwd worden. De ‘de Muntel’ is evenwijdig aan de stadswallen gebouwd, wat heel goed herkenbaar is in het stratenpatroon. Aanvankelijk was het de bedoeling, dat de Zuid-Willemsvaart om de wijk heen gelegd zou worden, maar dit is vanwege de hoge kosten afgeblazen. De bomenrij aan de Van Lanschotlaan is nog een stille getuige van dit plan. De wijk is gebouwd, om de arbeiders in de stad huisvesting te bieden. In die tijd telde de stad nog vele krotten. Met sociale woningbouw, kon men dit probleem een halt toeroepen. De kosten van de bouw van de wijk rezen de pan uit, waardoor de huurprijzen van de woningen niet voor de arbeiders opgehoest konden worden. Alleen ambtenaren en middenstanders konden dit betalen. De Muntel is de eerste wijk in de gemeente met een rioleringssysteem. De pompinstallatie van de wijk is bewaard gebleven en staat thans op de hoek van de Vlijmense Weg met de Engelense Weg. De naam Muntel is waarschijnlijk te herleiden naar het woord Muntelo. Een ruig begroeide plaats in een drooggelegd moeras. Het kan ook een verbastering van het woord mint zijn, omdat daar waar de wijk is aangelegd een paar grafurnen zijn gevonden.